Na pytanie o ilość czasu spędzonego w kuchni nie dziwi też odpowiedź w stylu:

„Aaaaa tam! Szybko je zrobiłam. Wzięłam urlop i tylko dwa dni stałam w kuchni”.

Czym mniejsze świąteczne ciasteczka i więcej rodzajów, tym większy respekt. I podczas świąt duży problem – komu jeszcze wcisnąć te ciastka? Wszyscy ich mają kilogramy, a ilość cukru, który można w siebie wcisnąć też jest jednak ograniczona. Podczas świąt trwa więc wymiana paczek z ciasteczkami. Dlatego świąteczne ciasteczka czasem dojada się jeszcze pod koniec stycznia. Czasem zamrożone i zmielone stają się bazą dla wielkanocnych ciast.

Świąteczne ciasteczka w Czechach

Z czym się kojarzą świąteczne ciasteczka?

• Dużo pracy (chyba że robisz 1 rodzaj, ale to nie wzbudzi respektu),
• Mąka, cukier, mleko – jeśli szukasz przepisu na bez glutenu, laktozy, zdrowo i bio – to nie tutaj,
• Pomysł na czas spędzony z dziećmi,
• Kreatywność w pozbywaniu się ciasteczek.

Tutaj znajdziecie 4 podstawowe przepisy. Moje ulubione to marokanki i linecké, czyli kruche z marmoladą. Niewyobrażalnym jest, aby na stole zabrakło waniliowych rogalików. I pierniczków. Zakasujemy rękawy i do pracy.

Przepisy na świąteczne ciasteczka

Przedstawię Wam 4 podstawowe przepisy na czeskie ciasteczka. Waniliowe rogaliki, które są po prostu obowiązkowe (nie do końca rozumiem ten fenomen, ale w sumie większość Czechów je kocha), śliczne cacka z dziurką z kruchego ciasta, czyli linecké, moje ulubione bakaliowe marokánky oraz tradycyjne pierniczki, z których można wykroić wszystko, na co pozwala nam fantazja.

Waniliowe rogalik

Składniki:

• 250 g mąki,
• 100 g mielonych orzechów włoskich,
• 200 g masła,
• 2 żółtka,
• duża ilość waniliowego cukry pudru zmieszanego z opakowaniem cukru waniliowego (albo jeszcze lepiej aromatyzowanego prawdziwą wanilią) do panierowania rogalików.

1. Z mąki, orzechów i masła wyrób ciasto (posiekaj nożem lub rozdrobnij w robocie). Na koniec dodaj żółtka, by ciasto się zlepiło. Ciasto trzeba wyrabiać szybko, aby po upieczeniu rogaliki się nie kruszyły.
2. Formujemy takie same malutkie wałeczki, grubości maksymalnie malutkiego palca, które układamy obok siebie na papierze do pieczenia (lub wysmarowanej tłuszczem blasze) kształtując z nich rogaliki (długości od 3 cm.). Pieczemy ok. 7-9 minut w 180 stopniach (aż leciutko się zarumienią, broń Boże nie zazłocą!).
3. Ważne! Ok. 2 minuty po wyciągnięciu rogalików z piekarnika delikatnie je panierujemy w cukrze pudrze (gorące rogaliki zbyt zwilżą cukier, zaś na zimne się on nie przylepi).

Rogaliki można przechowywać nawet miesiąc, ale najlepiej w chłodzie.

Linecké cukroví

Składniki:

• 300 g mąki
• 200 g masła
• 100 g cukru
• 1 żółtko
• cukier puder do poprószenia
• marmolada do przełożenia ciastek

1. Mąkę, masło i cukier puder posiekaj nożem (oczywiście wygodniej rozdrobnić w robocie).
2. Dodaj żółtko i szybko wyrób ciasto. Zawiń w folię i…
3. Pozwól mu ok. godzinę odpocząć w lodówce.
4. Wałkuj płaty ciasta na ok. 0,5 cm grubości. Wykrawaj kółeczka, w co drugim musi być dziurka (można wykrajać np. mniejszym kieliszkiem).
5. Ciasteczka piecz max. 10 minut w temperaturze 160 stopni. Oddzielnie te z dziurką i oddzielnie bez – aby się nie popaliły ciastka bez dziurki. Ciastka mają być lekko zarumienione – złota czy brązowa barwa oznacza, że przesadziliście z pieczeniem, ale to nie oznacza, że nie można ich zjeść.
6. Części z dziurką można posypać cukrem pudrem jeszcze przed łączeniem – będą ładnie wyglądać poprószone „śniegiem”.
7. Wystudzone ciastka bez dziurki smaruj marmoladą i łącz z ciastkami z dziurką – żeby było ładniej, smarujemy dolną stronę ciastek.

Marokánky

Składniki:

• 250 ml mleka
• 80 cukru pudru
• 30 g mąki
• 20 g masła
• ulubione bakalie, (np. 100 g migdałów, 100 g rodzynek, 100 g orzechów włoskich, 100 g moreli lub kandyzowanych skórek pomarańczy)
• szczypta soli
• rozpuszczona czekolada do posmarowania spodu

1. Bakalie z grubsza siekamy (mają zostać duże kawałki).
2. Mleko + masło + mąką + cukier mieszamy i zagrzewamy w dużym garnku (aby potem zmieściła się reszta składników) aż powstanie gęsta masa.
3. Wsypujemy do niej bakalie i mieszamy.
4. Masę wykładamy łyżką na papier do pieczenia lub wysmarowaną blachę (oj będzie się lepić). Formujemy placuszki – wielkością na dwa gryzy.
5. Pieczemy ok 20 minut w 180 stopniach. Po upieczeniu jeszcze ciepłe zdejmujemy z blachy do wystygnięcia (ciepłe się lepiej zdejmują).
6. Schłodzone spody marokanek polewamy czekoladową polewą i zostawiamy do zastygnięcia.

Pierniczki

Składniki:

• 150 g cukru pudru
• 100 g masła
• 4 łyżki miodu
• 2 jajka
• 10 g sody
• przyprawa do piernika do smaku
• 1 łyżeczka kakao
• 50 mielonych orzechów włoskich
• 400-500 g mąki

1. Masło, cukier i miód zagrzewamy do całkowitego połączenia.
2. Do schłodzonej masy dodajemy resztę składników. Wyrabiamy ciasto, które będzie w lodówce odpoczywać 1-2 dni.
3. Potem wałkujemy na grubość ok. 5 mm grube ciasto i wycinamy ładne kształty.
4. Pieczemy ok. 8-10 minut w temperaturze 180 stopni.

Jeśli macie jakieś pytania albo chcielibyście więcej przepisów na czeskie świąteczne ciasteczka, koniecznie dajcie znać! Smacznego!

Jesteś już przygotowany do wzięcia udziału w bożonarodzeniowym konkursie ciasteczkowym. Co jeszcze może Ci się przydać na mojej stronie internetowej?

1. Poczuj zbliżającą się magię świąt dzięki bożonarodzeniowym jarmarkom w Pradze.
2. Dowiedz się, dlaczego z diabelskiego worka podczas mikołajek wystają małe nóżki.
3. Jeśli już jesteś w kuchni, możesz od razu wziąć się za czeską zupę gulaszową.

Jeśli jesteś ciekawy praskich aktualności i ciekawostek z kraju piwa i knedlików, polub moją stronę na Facebooku. Przed każdym weekendem piszę o weekendowych wydarzeniach w Pradze. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to motywuje mnie do pracy. Dziękuję!

Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych. Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!

PS. Czy darmowy przewodnik po Pradze po praskich głównych zabytkach powędrował już na Twój adres e-mail? Łatwo go odbierzesz w podzięce za zapisanie się na mój newsletter. Kliknij link.

PS2. Praktyczny, pełen ciekawostek i dokładnie zaplanowanych tras na 4 dni jest przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„. Znajdziesz w nim ogrrroooom ciekawych informacji o Pradze. Sprawdź!

Artykuł Czeskie świąteczne ciasteczka, czyli cukroví pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

W Polsce 11-ty listopada to patriotyczne Święto Niepodległości. Czesi zdobyli swą niepodległość o chwilkę wcześniej, bo 28 października. 11 listopada to w Czechach święto wielbicieli młodego wina i pysznej pieczonej gęsi ze złocistą chrupiącą skórką. Jest to dzień św. Marcina (zwykły dzień roboczy).

Czeskim zwyczajem jest obchodzone we wszystkich miastach, wsiach i wielu restauracjach.

Kim był św. Marcin?

Św. Marcin (ur. 316 lub 317) był żołnierzem, który w zimny dzień oddał marznącemu żebrakowi pół swojego płaszcza. Potem we śnie ukazał mu się Chrystus odziany właśnie w jego płaszcz. Dla św. Marcina był to znak do przyjęcia Chrztu św., opuszczenia wojska (wtedy nie wypadało chrześcijanom przelewać krwi) i rozpoczęcia służby Bogu. Przedstawiany jest jako legionista na białym koniu, dający część swojego płaszcza biedakowi.

Na początku swojej chrześcijańskiej kariery mieszkał w skromnej pustelni, ale później jego kariera nabrała tempa. Około roku 371 św. Marcin został wybrany na biskupa Tours, mimo własnej woli.

Mimo, że przelewaniem krwi chrześcijanie brzydzili się w wojsku, to św. Marcin rozpoczął na Zachodzie regularne akcje burzenia pogańskich świątyń i miejsc kultu. Jego starania zostały docenione – Francuzi uczynili go swym patronem na dowód uznania jego zasług w szerzeniu chrześcijaństwa.

Zmarł w listopadzie. 11 listopada 397 odbył się jego pogrzeb.

Ciekawostka: w katedrze św. Wita znajduje się relikwia św. Marcina, mianowicie jego ramię i ząb.

Dobra dobra, ale co to nas interesuje?

Czeskie zwyczaje: Święto Marcina

Święty Marcin w Czechach obecnie kojarzy się z młodym winem i gęsiną. Przed laty było to święto rolników, ponieważ kończyło jesienne prace na roli. Łączyło się ze świętowaniem i hucznymi ucztami.

Polacy też nie zostawali w tyle, w końcu to polskie przysłowia:

• Na Świętego Marcina najlepsza gęsina.
• Na Świętego Marcina pij wino, wodę pozostaw młynom.

Często na św. Marcina zaczynało też śnieżyć, dlatego mówi się, że św. Marcin przyjeżdża na białym koniu.

Czemu winna gęś?

Jedna powieść głosi, że św. Marcin ukrywał się w gęśniku przed posłańcami, którzy chcieli mu oznajmić radosną nowinę: że został biskupem. Ta informacja jednak nie podobała się samemu zainteresowanemu. Gęgające gęsi go zdradziły i tak został znaleziony.

Inna , że podczas wiejskiego kazania gęsi tak przeszkadzały księdzu, że od tamtej pory piecze się je na to święto – za karę.

Czeskie młode wina

Svatomartinské wina (świętomarcińskie) są produkowane z pierwszych tegorocznych zbiorów. Wyróżniają się lekkim, owocowym, świeżym smakiem. Są aromatyczne i muszą być dobrej jakości (ta jest kontrolowana). Produkowane są z gatunków winogron, które dojrzewają wcześniej. Spotkamy jedynie wina wytrawne.

Gatunki, z których można produkować młode wino w Czechach to:

• białe: Müller Thurgau, Veltlínské červené rané, Muškát moravský i ich cuvée, czyli mieszanki.
• różowe: Modrý Portugal, Svatovavřinecké i Zweigeltrebe i ich cuvée.
• czerwone: Modrý Portugal, Svatovavřinecké i ich cuvée.

Sezon na młode wina trwa od listopada do grudnia, świeżość wino powinno zachować do wiosny. W tym roku zbiory winogron odbywały się w pierwszej połowie września. Dzięki ciepłym dniom i chłodnym nocom podczas dojrzewania winogron można oczekiwać win bardzo aromatycznych. Do sklepów trafią trochę wcześniej, bo już 8 listopada 2019.

Wina świętomarcińskie to bardzo przyjemny czeski zwyczaj.

Jak poznać wino św. Marcina?

Svátomartinské víno jest oznaczone na etykiecie oraz korku lub zakrętce czerwono-białym logiem jeźdźca na koniu. Z czym to się je?

• Czerwone: do duszonej kaczki, mięs i dziczyzny.
• Białe: ryby, delikatny drób, pasztety, sałatki i sery.
• Różowe: zawsze  tam, gdzie nie jesteśmy pewni, czy wybrać białe czy czerwone.

Czeskie zwyczaje: Svatomartinské slavnosti

Nie tylko w Pradze, ale też w całych Czechach w połowie listopada odbywają się svatomartinské slavnosti. Są to zazwyczaj imprezy organizowane pod gołym niebem, polegające na degustacji młodych win, próbowaniu dań z gęsiny oraz słuchaniu muzyki. Na imprezach grają lokalni muzycy, a czasem można posłuchać muzyki ludowej lub cymbalistów.

W wielu restauracjach znajdziemy specjalne świętomarcińskie menu.

Jakie dania z gęsiny są najpopularniejsze?

Na pewno jest to pieczona gęś podawana z modrą kapustą i z knedlikiem. W wersji podstawowej z bułczanym – w wersji bogatej z knedlikiem bułczanym i ziemniaczanym. Poza tym można spróbować pasztetów, rosołu z gęsi (kaldun), dla mnie hitem była tortilla z gęsiną i niebieską kapustą, która nie należy jednak to tradycyjnej czeskiej kuchni. Orientalnie można spróbować też zupy ramen z gęsią.

Co konkretnie będzie się działo w Pradze?

9.11., 10:00-21:00, Svatomartinské slavnosti a pečená husa na Náplavce 2019, degustacja młodych win i gęsich pyszności na brzegu Wełtawy. Rašínovo nábřeží, Praha 2. Degusować można wyłącznie z zakupiony na miejscu kieliszków (100 Kč).

10.11.2019., 11.00, 15.30 i 20.00, Svatomartinská plavba, degustacja młodych win podczas wycieczki statkiem po Wełtawie. Skąd: Na Františku, Praha 1. Statek Czechie. Bilety 1300 Kč.

11.11.2019, 11:00, Svatomartinský přípitek, winoteka na winnicy św. Klary zaprasza na degustację młodych win z Czech i Moraw. Ponieważ winnica jest mała, młodych win własnej produkcji nie oferuje. Botanická zahrada hl. m. Prahy, skleník Fata Morgana, Trojská 800/196, Praha 7.

11.11.2019, Svatomartinské víno a husa na Jiřáku, náměstí Jiřího z Poděbrad, Praha 3.

11.11.2019, 15:00-19:00, Svatomartinský lampiónový průvod Vyšehrad, o 15:00 gra dla dzieci, o 16:00 Msza św. w rotundzie św. Marcina, po czym stamtąd wyrusza pochód ze św. Marcinem na białym koniu na czele. V Pevnosti 159/5b, Praha 2 – Vyšehrad.

16.11.2019, 10:00-18:00, Letenská husa a košt svatomartinského vína, Národní zemědělské muzeum Praha, Kostelní 1300/44 , Praha 7.

Podczas świętomarcińskiej uczty wypadało się dzielić z biednymi jedzeniem i piciem.

Co jeszcze może Ci się przydać na mojej stronie?

1. Przeczytaj artykuł o zabijaczce, by poznać zimowy czeski zwyczaj.
2. Dowiedz się, co jeszcze innego może Ci zasmakować w Czechach.
3. Sprawdź, jakie są czeskie święta narodowe.
4. Poznaj 16 obowiązkowych praskich zabytków – pobierz darmowy przewodnik po królewskiej trasie w Pradze.
5. Wybierasz się do Pragi na dłużej niż jedno popołudnie? Sprawdź ofertę przewodnika „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„.

Bardzo fantastycznego święta św. Marcina!

Więcej inspiracji w Czechach i Pradze znajdziesz na moim Facebooku i Instagramie.

Artykuł Czeskie zwyczaje: Młode wino i pieczona gęś na św. Marcina. pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

Miał być gulasz, ale zabrakło knedlika. Z ziemniakami nie chcemy, na makaron przez chwilę nie mamy ochoty patrzeć. Z chlebem gulaszu nie jadam (no dobra, tego też nie ma w domu), więc powstanie zupa gulaszowa.

Proszę Państwa! Przed nami podstawa czeskiej kuchni, królowa czeskich zup, czeski przepis na zupę gulaszową!

Jaki jest przepis na czeską zupę gulaszową? Łatwy! A jaka jest czeska zupa gulaszowa? Treściwa. Rozgrzewającą. Pyszna i sycąca. Pachnąca czosnkiem i majerankiem, z rozpływającym się na języku mięsem wołowym. Przypominająca przyjemne chwile w kraju knedlików i piwa. Zapraszam do czeskiej kuchni.

Jak się zabrać za prawdziwą czeską zupę gulaszową?

Składniki:

• 750 g ślicznego mięsa wołowego, u nas kupujemy gotowe mięso z młodego byka pokrojone w kosteczki, przepraszam panie byku,
• 2 duże cebule,
• 3 ziemniaki,
• kawałek selera (może być pokrojony w kosteczkę),
• marchewka, bo zupa bez marchwi to nie zupa (marchewka w czeskiej zupie gulaszowej nie ma racji bytu, ale polska dusza buntownika nakazuje nam ją dodać),
• 3 ząbki czosnku,
• co najmniej 4 kopiaste łyżeczki mielonej papryki (2 płaskie opakowania),
• 1 łyżeczkę kminku (nie pomijaj, bo nie wyjdzie. Ważne: tylko nie mylić z kminem rzymskim – fuj! To byśmy popsuli zupę).
• 3 kuleczki ziela angielskiego i 3 listki laurowe,
• dla lubiących na ostro: chilli papryczka lub płatki chilli,
• sól do smaku,
• olej do smażenia, jeśli ma być bardziej po czesku – smalec.

Do roboty! Gotujemy zupę gulaszową.

1. Bierzemy patelnię, wlewamy łyżkę-dwie oleju (lub nakładamy smalec) i rozgrzewamy do białości (ale dymienie to już przesada). Mięso kroimy na niewielkie kostki i wrzucamy na rozgrzany olej. Pięknie i bez oszukaństwa osmażamy z każdej strony i siup z nimi do wielkiego gara na zupę.
2. W międzyczasie szybciutko kroimy cebulkę w kosteczkę. Wrzucamy na olej po osmażonym mięsku (ewentualnie dodajemy troszeczkę) i osmażamy. I siup z nią do gara na mięsko. Jeśli kosteczki cebuli nie są równe, nie ma się co martwić, cebula ma za zadanie się rozgotować w zupie (ale cała się nie rozgotuje, więc jednak pokrój). Na koniec smażenia cebuli dorzucamy 3 listki laurowe i 3 ziela angielskie. Niech uwolnią aromat!
   Teraz idzie czas na żmudną robotę.
3. Czosnek obieramy i przez praskę z nim, potem wrzucamy na górę mięsa i cebuli.
4. Wrzucamy łyżeczkę kminku (nie oszukuj, naprawdę bez tego nie wyjdzie czeska zupa gulaszowa. Poza tym kminek pomaga lepiej trawić. Nie daj się też oszukać – raz w Polsce kupiłam pod nazwą kminek kmin rzymski. Co to, to nie. Kminek najlepiej dowieźć z Czech. Nazwa tutejsza to kmín. Może być celý-cały, drcený-rozgnieciony, mletý-mielony-to już za bardzo drobny).
5. Wrzucamy do gara 4 kopiaste łyżeczki papryki.
6. Teraz może łyżeczka soli?
7. Buntownicza marchewka wędruje do garnka.
8. Na to wszystko dodajemy kawałeczek selera i papryczkę chilli, jeśli taka jest Twoja wola.
9. I z grubsza pokrojonego 1 ziemniaka (może być nawet na 4 cześci, on też ma za zadanie zagęścić zupę. Potem go rozgnieciemy).
10. Wszystko zalewamy 1,5 litra zimnej wody i wstawiamy do zagotowania. Może być na największą moc palnika. Jak tylko osiągniemy punkt wrzenia, zmniejszamy ogień na malutki i gotujemy tak 2 godziny do całkowitej miękkości mięska. W międzyczasie mieszamy i próbujemy. Teraz możemy robić inne rzeczy, bo zupa powinna gotować się ok. 2 godzin.
11. Po dwóch godzinach wyciągamy z grubsza porąbanego ziemniaka, marchewkę, selera, jeśli da się go jeszcze zidentyfikować i rozgniatamy widelcem. Pozostałe dwa ziemniaki kroimy w kosteczkę i gotujemy w zupie do miękkości. Potem dodajemy rozgniecione na papkę warzywa (jeśli zrobicie to przed wrzuceniem surowych ziemniaków, zupę będzie trzeba co chwilę mieszać, aby się nie przypaliła).
12. Sprawdzamy czy mięsko jest super mięciusie. Dosalamy i dodajemy chilli do smaku. Po wyłączeniu palnika posypujemy zupę majerankiem według uznania (i dla lepszego trawienia).

Bardzo fantastycznego smacznego!

Jeśli masz jakiekolwiek pytania odnośnie przepisu na zupę gulaszową, pisz śmiało w komentarzu.

Co jeszcze może Cię zainteresować na moim blogu?

1. Sprawdź, co można zjeść w Czechach.
2. Dowiedz się, które czeskie produkty zasługują na uwagę w supermarkecie.
3. Pobierz darmowy przewodnik po Pradze.
4. Planujesz odwiedzić Pragę na dłużej niż 1 popołudnie? Pozwól się jej oczarować i zamów przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca”. Wystarczy kliknąć ten link. Uwaga! Po tej lekturze grozi, że będziesz chciał do Pragi przyjeżdżać na każdy urlop!

Jeśli jesteś ciekawy praskich aktualności i ciekawostek z kraju piwa i knedlików, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych. Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!

Artykuł Przepis na zupę gulaszową pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

Czeska kuchnia: dania główne.

Niewątpliwie królową czeskiej kuchni jest czeska svičková na smetaně. Jest to polędwica wołowa szybko osmażona na patelni, a potem pieczona (duszona) długo w piekarniku z marchewką, selerem, pietruszką i przyprawami. Po upieczeniu warzywa są podstawą do sosu na bogato zaprawionego śmietaną. Podaje się ją z bułczanym knedlikiem, plasterkiem cytryny, kleksem bitej śmietany (nie brońcie się!) i żurawiną. Pyszna i bardzo treściwa.

Hej! Nie robisz się przypadkiem głodny? 🙂 Widziałeś już przewodniki po Pradze? Zerknij tutaj i czytaj dalej.

Numer dwa to czeski gulasz (hovězí guláš). Jedynym warzywem, które ma prawo być obecne w czeskim gulaszu, jest cebula, bardzo dużo cebuli. No i oczywiście wszędobylski czosnek. Ewentualnie, dla zdrowotności, gulasz można zagęścić ziemniakiem zamiast mąki.

Czeski gulasz to dobre jakościowo (!) wołowe (bywa też wieprzowe) mięso pokrojone na kosteczki i duszone z cebulą do całkowitej miękkości mięska i rozpuszczenia się cebuli. Główną przyprawą, na której kucharz nie może oszczędzać, jest suszona papryka, ale też czosnek. Gulasz może być podawany z czeskimi plackami ziemniaczanymi (bramboračky), z knedlikiem (polecam) lub z chlebem. Posypuje się posiekaną cebulką.

Kolejnym czeskim klasykiem jest vepřo-knedlo-zelo (czyli wieprzowina-knedlik-kapusta). To pieczone kawałki wieprzowiny z zasmażaną kapustą i knedlikiem. Nie jestem fanem wieprzowiny i nie jest to moje ulubione danie, ale jest to czeska klasyka i jeśli lubicie mięso wieprzowe, warto spróbować.

Czeska kuchnia: smaženy sýr lub hermelín

Daniem, bez którego my Polacy nie wyobrażamy sobie Czech, jest smažeńý sýr. Dla osób z dobrą wątrobą podawany z frytkami i koniecznie z sosem tatarskim. Dla mnie połączenie niewyobrażalne. Jeśli już smażony ser, to tylko z gotowanymi ziemniakami (vařené brambory) i tą wersję też częściej wybierają Czesi.

Moim zdaniem o wiele smaczniejsza wersja smażonego sera to smažený hermelín, czyli ser typu camembert, do niego nieodłącznie żurawina (brusinky). Jeśli nigdy nie próbowaliście, bardzo polecam. 

Czasem można w restauracji spotkać smažené tvarůžky. To czeskie sery, śmierdziuszki, smażone a jakżeby inaczej, na głębokim tłuszczu. Może komuś przypadną do gustu.

Czeskie zupy

Udając się do gospody czy restauracji, zazwyczaj w menu znajdziecie drobiowy (kuřecí) lub wołowy (hovězí) rosół (vývar), to królowa czeskich zup i koniec. Jeśli w menu figurują játrové knedlíčky, wiedzcie, że dostaniecie rosół z mięsnymi knedlikami z dodatkiem wątróbki.

Warto spróbować zupy czosnkowej (česneková polévka), ile kucharzów tyle jest jej wersji. Często jest to mocno czosnkowy rosół, z kawałeczkami szynki i ciągnącego się sera. Bywają w nim ziemniaki, ale nie jest to obowiązkiem. Można do niej dostać krutony. Czyli chleb osmażony na oleju lub maśle.

Czeska klasyka to zupa gulaszowa (gulašóvá polévka). Czyli zupa z wołowiną przyprawiona papryką i czosnkiem.

Kulajda to bardzo treściwa zupa pełna śmietany, z grzybami i ziemniakami, doprawiana octem. Nie może w niej zabraknąć grzybów i kopru. Przyznam się, że nie lubię dań doprawianych octem, ale kulajda jest po prostu przepyszna. Bywa podawana z jajkiem w koszulce.

Czeska kuchnia: przystawki

W restauracjach najpopularniejsze to nákladaný harmelín, utopenec, tlačenka czy tatarák. Po kolei:

• Nákladaný hermelín czyli pleśniowy ser marynowany w oleju z przyprawami i cebulą. Podawany na zimno. Według mnie bardzo smaczny.
• Utopenec czyli tłusta parówkowa kiełbaska marynowana w occie. Czy warto spróbować? Mąż mówi, że musicie mieć na to ochotę. Ja się jeszcze nie odważyłam, ale zafascynowana musiałam ją zrobić. Wyglądała ładnie.
• Tlačenka czyli salceson polany octem i posypany cebulką.
• Tatarák czyli tatar z wołowego mięsa, doprawiony według uznania. To, co odróżnia go od polskiej wersji to topinky, czyli smażony chleb (może być tez pieczony w wersji light), który pociera się czosnkiem i na tym chlebie rozsmarowuje mięso. Warto spróbować.

Czeski kuchnia: fast food

Czego warto spróbować na ulicy i w pośpiechu?

W Pradze napotkacie budki z praską szynką. Jest to wieprzowina opiekana na rożnie w horrendalnie wysokiej cenie. Jest smaczna, ale cena zmniejsza doznania smakowe.

Warto spróbować langosza (langoš). Placek z pączkowego ciasta smażony na głębokim tłuszczu ma korzenie węgierskie, ale na dobre przyjął się w Czechach. Należę do obozu, który langosze jada z keczupem i czosnkiem. Pychotka!

Czeska specjalność to też párek v rohliku, od niego chyba powinnam rozpocząć tą część wpisu. To czeska parówka wetknięta w rogalik, polana keczupem lub musztardą, lub mixem tych dwóch sosów. Obowiązkowy must have na wycieczce w Czechach!

Czeska kuchnia: czego nie jeść?

Czego za to nie polecam jeść ani zamawiać w restauracji? Nadal trudno dostać dobre ryby (no chyba, że jesteście w pięknych okolicach Trebonia. To wyjątek od reguły). Ryby nie są silną stroną czeskiej kuchni, według mnie rzadko kiedy są dobrze przyprawione. Karygodne dla mnie jest wrzucenie bardzo grubo panierowanego rybiego filetu do frytkownicy.

Uparciuchy mogą zaryzykować pstrąga (pstruh). W okolicach Třeboně, gdzie jest wiele stawów hodowlanych, można spotkać frytki z karpia (kapří hranolky). I te są bardzo dobre.

To, czego już w Czechach nie jadam, to śledzie, czyli matyesy. Powód? Nie raz trafiła mi się płetwa w takim czeskim śledziu.

Czeskie napoje: czym to zapić?

W restauracji możecie zamówić czeskie lane (!) piwo. Wersja bezalkoholowa to najczęściej Birell. Czeskie mocniejsze trunki, które mogą służyć za aperitif, to ziołowe likiery: Becherovka i Fernet. Alkohole oczywiście tylko dla osób pełnoletnich 18+.

Czeską specjalnością, bezalkoholową lemoniadą, jest na przykład malinowka (malinowa oranżada) i oczywiście lekko ziołowa Cola – Kofola. Lane najlepsze.

Dobre są też domowe lemoniady, z czego warto polecić bezową, czyli bezínková.

Czeska kuchnia: zaskoczenie.

Czy są w Czechach rzeczy, które mogą nas zaskoczyć?

Kompot w Czechach to owoce zalane syropem, są podawane jako sałatka do dania głównego (może to być marynowana dynia czy brzoskwinie w syropie).

Do głównych dań zazwyczaj nie są podawane surówki. Ba! Słowo surówki nie istnieje w Czechach. Czasem można dodatkowo zamówić salátek, bywa pomidorowy (rajčatový), ogórkowy (okurkový), šopský (sałatka szopska – pomidory, papryka, ogórki i twardy, słony ser twarogowy – Balkanský sýr).

Zaskakujące mogą być również słowa w menu: brambory, czyli ziemniaki, czy hranolky, czyli frytki. Knedliky (poza tymi owocowymi) są jedynie dodatkami do dań.

Daj znać w komentarzu, jakie są Twoje ulubione dania kuchni czeskiej. A może jest coś, co Cię zaintrygowało?

Moimi faworytami w czeskiej kuchni są tatarák i nakládaný hermelín, kulajda lub zupa czosnkowa, svičková na smetaně i pieczona kaczka. Poczęstowana dobrym gulaszem też się nie obrażę.

Niżej możesz pobrać krótką ściągawkę z dań kuchni czeskiej. Napisz w komentarzu, czy Ci smakowało. Będę też wdzięczna, jeśli artykuł udostępnisz osobom, które mógłby być nim zainteresowane.

Co jeszcze może Cię zainteresować na mojej stronie?

• Kliknij tutaj i pobierz darmowy przewodnik po Pradze – wystarczy na jedno super popołudnie zwiedzania.
• Jedziesz na dłużej i potrzebujesz przewodnika po Pradze, który zagwarantuje Ci trzy dni ciekawych wycieczek i ostrzeże przed praskimi turystycznymi pułapkami? Zamów przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca” (+1 dzień gratis!).
• Sprawdź, co kupić w czeskim supermarkecie.
• Ugotuj sobie sam klasykę kuchni czeskiej – zupę gulaszową.
• Odwiedź mnie na Facebooku i polub Bardzo Fantastyczną Pragę.

Jeśli jesteś ciekawy praskich aktualności i ciekawostek z kraju piwa i knedlików, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych. Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie! A może masz TikToka?

Artykuł Czeska kuchnia: Co zjeść w Czechach? pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.