Miał być gulasz, ale zabrakło knedlika. Z ziemniakami nie chcemy, na makaron przez chwilę nie mamy ochoty patrzeć. Z chlebem gulaszu nie jadam (no dobra, tego też nie ma w domu), więc powstanie zupa gulaszowa.

Proszę Państwa! Przed nami podstawa czeskiej kuchni, królowa czeskich zup, czeski przepis na zupę gulaszową!

Jaki jest przepis na czeską zupę gulaszową? Łatwy! A jaka jest czeska zupa gulaszowa? Treściwa. Rozgrzewającą. Pyszna i sycąca. Pachnąca czosnkiem i majerankiem, z rozpływającym się na języku mięsem wołowym. Przypominająca przyjemne chwile w kraju knedlików i piwa. Zapraszam do czeskiej kuchni.

Jak się zabrać za prawdziwą czeską zupę gulaszową?

Składniki:

• 750 g ślicznego mięsa wołowego, u nas kupujemy gotowe mięso z młodego byka pokrojone w kosteczki, przepraszam panie byku,
• 2 duże cebule,
• 3 ziemniaki,
• kawałek selera (może być pokrojony w kosteczkę),
• marchewka, bo zupa bez marchwi to nie zupa (marchewka w czeskiej zupie gulaszowej nie ma racji bytu, ale polska dusza buntownika nakazuje nam ją dodać),
• 3 ząbki czosnku,
• co najmniej 4 kopiaste łyżeczki mielonej papryki (2 płaskie opakowania),
• 1 łyżeczkę kminku (nie pomijaj, bo nie wyjdzie. Ważne: tylko nie mylić z kminem rzymskim – fuj! To byśmy popsuli zupę).
• 3 kuleczki ziela angielskiego i 3 listki laurowe,
• dla lubiących na ostro: chilli papryczka lub płatki chilli,
• sól do smaku,
• olej do smażenia, jeśli ma być bardziej po czesku – smalec.

Do roboty! Gotujemy zupę gulaszową.

1. Bierzemy patelnię, wlewamy łyżkę-dwie oleju (lub nakładamy smalec) i rozgrzewamy do białości (ale dymienie to już przesada). Mięso kroimy na niewielkie kostki i wrzucamy na rozgrzany olej. Pięknie i bez oszukaństwa osmażamy z każdej strony i siup z nimi do wielkiego gara na zupę.
2. W międzyczasie szybciutko kroimy cebulkę w kosteczkę. Wrzucamy na olej po osmażonym mięsku (ewentualnie dodajemy troszeczkę) i osmażamy. I siup z nią do gara na mięsko. Jeśli kosteczki cebuli nie są równe, nie ma się co martwić, cebula ma za zadanie się rozgotować w zupie (ale cała się nie rozgotuje, więc jednak pokrój). Na koniec smażenia cebuli dorzucamy 3 listki laurowe i 3 ziela angielskie. Niech uwolnią aromat!
   Teraz idzie czas na żmudną robotę.
3. Czosnek obieramy i przez praskę z nim, potem wrzucamy na górę mięsa i cebuli.
4. Wrzucamy łyżeczkę kminku (nie oszukuj, naprawdę bez tego nie wyjdzie czeska zupa gulaszowa. Poza tym kminek pomaga lepiej trawić. Nie daj się też oszukać – raz w Polsce kupiłam pod nazwą kminek kmin rzymski. Co to, to nie. Kminek najlepiej dowieźć z Czech. Nazwa tutejsza to kmín. Może być celý-cały, drcený-rozgnieciony, mletý-mielony-to już za bardzo drobny).
5. Wrzucamy do gara 4 kopiaste łyżeczki papryki.
6. Teraz może łyżeczka soli?
7. Buntownicza marchewka wędruje do garnka.
8. Na to wszystko dodajemy kawałeczek selera i papryczkę chilli, jeśli taka jest Twoja wola.
9. I z grubsza pokrojonego 1 ziemniaka (może być nawet na 4 cześci, on też ma za zadanie zagęścić zupę. Potem go rozgnieciemy).
10. Wszystko zalewamy 1,5 litra zimnej wody i wstawiamy do zagotowania. Może być na największą moc palnika. Jak tylko osiągniemy punkt wrzenia, zmniejszamy ogień na malutki i gotujemy tak 2 godziny do całkowitej miękkości mięska. W międzyczasie mieszamy i próbujemy. Teraz możemy robić inne rzeczy, bo zupa powinna gotować się ok. 2 godzin.
11. Po dwóch godzinach wyciągamy z grubsza porąbanego ziemniaka, marchewkę, selera, jeśli da się go jeszcze zidentyfikować i rozgniatamy widelcem. Pozostałe dwa ziemniaki kroimy w kosteczkę i gotujemy w zupie do miękkości. Potem dodajemy rozgniecione na papkę warzywa (jeśli zrobicie to przed wrzuceniem surowych ziemniaków, zupę będzie trzeba co chwilę mieszać, aby się nie przypaliła).
12. Sprawdzamy czy mięsko jest super mięciusie. Dosalamy i dodajemy chilli do smaku. Po wyłączeniu palnika posypujemy zupę majerankiem według uznania (i dla lepszego trawienia).

Bardzo fantastycznego smacznego!

Jeśli masz jakiekolwiek pytania odnośnie przepisu na zupę gulaszową, pisz śmiało w komentarzu.

Co jeszcze może Cię zainteresować na moim blogu?

1. Sprawdź, co można zjeść w Czechach.
2. Dowiedz się, które czeskie produkty zasługują na uwagę w supermarkecie.
3. Pobierz darmowy przewodnik po Pradze.
4. Planujesz odwiedzić Pragę na dłużej niż 1 popołudnie? Pozwól się jej oczarować i zamów przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca”. Wystarczy kliknąć ten link. Uwaga! Po tej lekturze grozi, że będziesz chciał do Pragi przyjeżdżać na każdy urlop!

Jeśli jesteś ciekawy praskich aktualności i ciekawostek z kraju piwa i knedlików, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych. Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!

Artykuł Przepis na zupę gulaszową pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

Zaraz zaraz! Wiesz, że na stronię czekają na Ciebie elektroniczne przewodniki po Pradze? Kliknij. 

Czeskie słodycze

Zaczniemy od słodyczy. Dla małych podróżników kochających szybką i łatwą energię Czesi mają bogaty wybór. Kolorowe Lentilky w środku z czekoladą, na wierzchu w chrupiącej cukrowej skorupce, czekolada Studentská pełna orzeszków arachidowych, rodzynek i owocowych żelków, ciasteczka, no i czeska specjalność – lázeňské oplatky. Czyli okrągłe wafelki pochodzące prosto z sanatoryjnych deptaków. Lazeńskie oplatky w sanatoriach sprzedawane są podgrzewane. Niby najlepsze są orzechowe. Przyznam jednak, że wg mnie lazeński opłatek to po prostu wafelek posmarowany cukrową tłustą masą. Może będziecie mieli inne zdanie?

Czeska klasyka to Fidorka. Okrągły wafelek z nadzieniem oblany grubą warstwą białej (bílá), mlecznej (mlečná) czy gorzkiej (hořká) czekolady. Za tymi bardzo przepadam, szczególnie smakuje mi mleczna orzechowa (mlečná ořechová), kolor zielony.

Czesi mają również różne słodkie batoniki. Klasyka to Margot (według reklamy tak smakuje raj. W tym przypadku ja zostaję na ziemi), Kofila, Kaštany, ale Banány v čokoladě to unikat na skalę światową i słodkie niebo w gębie. Po prostu bananowa galaretka w polewie czekoladowej. Tylko tyle i aż tyle.

Z czeskich ciasteczek możemy zerknąć na ciasteczka firmy Opavia – różne ciacha i wafelki. Dobre są Zlaté Esíčka w kształcie litery S (eSiczko:) z cynamonem i kakao.

Smaczne są również bombonierki Tatiana – nugatowe nadzienie z orzeszkiem laskowym w środku oblane czekoladą. Ups… te są ze Słowacji. Psssst!

Co kupić w Czechach: musztarda i kminek!

Mijając półki z musztardą warto zatrzymać się przy niepozornej i taniej musztardzie w wiaderku. Jest naprawdę bardzo smaczna. Moja ulubiona wersja to musztarda krymska (horčice kremžská), musztarda pełnotłusta (horčice plnotučná) jest bardziej kwaśna.
Czeski produkt to również ogórki konserwowe ze Znojma.

Z przypraw warto zaopatrzyć się w Czechach w kminek, o ile będziemy planować samemu stworzyć czeskie smaki w swojej kuchni. Nie chodzi o kmin rzymski, ale kminek. W Polsce raz próbowałam kupić i trafił mi się w opakowaniu zamiast kminku kmin rzymski, więc to nie to. Jeśli planujecie na przykład przygotować prawdziwą czeską zupę gulaszową, zaopatrzcie się na stoisku z przyprawami w kmín, celý-cały, drcený-rozgnieciony, mletý-mielony. Najczęściej w kuchni wykorzystuję celý i drcený. Warto też, z oszczędności, kupić 100g opakowanie mielonej papryki (mletá paprika), o ile planujecie czeskie gotowanie.

Co kupić w Czechach: chipsy i paluszki

Przechodząc do półek z przekąskami zwracam uwagę na bramborové tyčinky, czyli ziemniaczane paluszki. Są o smaku ziemniaczanym i serowym. Wielkie grube paluchy to hradecké tyčinky. Poza tym, że tłumaczę sobie, iż są zdrowsze, to smakują lepiej niż te tradycyjne grubasy.

Obok na półkach sklepowych są chipsy. Czeska marka to Bohemia. Według mnie są mniej smaczne niż polskie chipsy. Chipsy kotlikové, czyli z kociołka, to grubsza wersja tradycyjnych brambůrek, jak na chipsy mówią Czesi.

Ale jeśli się schylicie do niższych półek sklepowych, zobaczycie prawdziwe chipsy robione ręcznie, w przezroczystym opakowaniu, czyli hospodské brambůrky lub moravské brambůrky, ew. stražnické brambůrky. Ciekawostką jest smak czosnkowy. Poza tym popularne smaki to solone.

Na stoisku z ziemniaczanymi chipsami natknęłam się też na smak musztardowy (horčicové).

Co kupić w Czechach: Nabiał i sery

W półkach z nabiałem znajdziemy świeże, czyli po czesku čerstvé syry. Przykładem może być świeżutki serek z przyprawą gyros czy na steka. Smaczne, ale mogą być ostre. I zazwyczaj bardzo słone.

Zwykły, bardzo smaczny serek twarożkowy o lekko słonym smaku to Lučina. Zazwyczaj smarujemy nią kanapki. Ostatnio dodałam ją jako nadzienie do polskich pyzów i sprawdziła się bardzo fantastycznie.

Czeska klasyka to na przykład Niva, ser z niebieską pleśnią.

Czeskie pomazánkové máslo i Hermelín

Czesi korzystają bardzo dużo z serków do smarowania pieczywa funkcjonujących w sklepie jako pomazánkové máslo. Tfuj! tradiční pomazankové. Unia Europejska zakazała Czechom w 2012 roku używania w przypadku tej tradycyjnej specjalności nazwy masło, ponieważ nie zawiera przepisowych 80-90% tłuszczu.

Czesi smarują tymi serkami chleb tak jak masłem, a potem kładą na to dodatki. Warto spróbować pomazakowego masla (cały czas w mowie przetrwała tradycyjna nazwa) o smaku czekolady (moje dzieci go uwielbiają, może dlatego że ma w sobie wagon cukru?), waniliowym, mi przypadła do gustu niva i szynka. Serek o smaku jelapeno jest ostry.

Czeski król serów, jak producent pisze na opakowaniu, to Hermelín. Ser z białą pleśnią typu camembert. Jest bardzo smaczny na kanapce, ale fenomenalnie smakuje grillowany w folii aluminiowej (starczy 15-20 minut) podawany z żurawiną. W czeskich gospodach możecie go również dostać smażony – otoczony w panierce i smażony we frytkownicy, podawany z sosem tatarskim.

Inna opcja to hermelín marynowany (nakládaný hermelín) – zalany olejem z przyprawami, czosnkiem i cebulą i marynowany w lodówce przynajmniej tydzień. Tą wersję najłatwiej zrobić lub zamówić w gospodzie jako przekąskę do piwa. Gotowy produkt czasem bywa też w sklepach.

Czeskie serki śmierdziuszki

Coś, czego nie znajdziecie w polskim sklepie, skrywa się zazwyczaj na końcu supermarketowych lodówek. Gdy zbliżycie się do Romadura, Pivnego sera czy Tvarůžka od razu zrozumiecie, dlaczego pozostał im ciemny kąt zimnej lodówki. Tvarůžek to ser produkowany z chudego kwaśnego twarogu. Ma bardzo niską zawartość tłuszczu. Czym bardziej żółty, tym bardziej dojrzały i wyraźniejszy w smaku. Można go dostać w postaci krążków czy kawałków z kminkiem czy czosnkiem. Niektórzy żądni wrażeń kucharze kroją go na kawałki, dodają posiekaną cebulkę i zalewają ciemnym piwem. I siup do lodówki na tydzień.

Bardziej mocny zapachowo jest Romadur. Fantastyczny w postaci pasty na chleb czy jako przegryzka do piwa. Niestety jego zapach jest bardzo intensywny, podczas zakupów warto go zapakować do woreczka (albo dwóch) w celu uniknięcia przeniesienia śladów zapachowych na torbę czy plecak. Pivný sýr to jeszcze więcej smaku i aromatu niż Romadur.

Uwaga! Wszystkie mocno pachnące sery chcą być zamknięte w szczelnym opakowaniu. Jeśli o tym zapomnicie, po otwarciu lodówki od razu się Wam to przypomni.

Czeskie serki dla dzieci

W lodówkach znajdziecie też serki homogenizowane i jogurty. Moje dzieci uwielbiają serek z twarożku i śmietany, Lípanek i Pribináček. Ja lubię jogurt Florian o smaku orzechów laskowych czy smetanový jogurt Valašska o smaku truskawki z wanilią.

Nie może też zabraknąć sosu tatarskiego (tatarská omáčka). Dostaniecie ją do smażonego sera czy hermelinu, smażonego kalafiora, smażonych pieczarek. Czesi podają ją do kotletów z ziemniakami, ogólnie to dodatek do wszystkiego.

Co kupić w Czechach: Napoje

Najbardziej znanym czeskim napojem jest Kofola. Jest to napój kolopodobny z delikatnym i specyficznym smakiem ziół. Przy pierwszym spróbowaniu mnie nie oczarowała, teraz od czasu do czas mam na nią ochotę. Bardzo smaczna jest z nalewaka. Ta w supermarkecie już nie jest tak dobra, ale jest też OK.

Czesi mają również w sklepach swoje kyselky, czyli wody mineralne z sanatoriów. Przykładowe marki to Vincentka z Luhačovic i Bílinská kyselka.

Największą popularnością u Czechów cieszą się harbatki owocowe. Jeśli również je lubicie, na pewno tutaj możecie sobie coś wybrać. Moją ulubioną, chociaż trochę droższą, jest herbata śliwkowa MajesticTea Noni & Švestka.

Co kupić w Czechach: wędliny i kiełbaski

Czeskie wędliny w supermarkecie pozostawiają wiele do życzenia. Czesi lubią swoje salamy, czyli np. vysočina czy lovecký salam. Popularne są również węgierskie kiełbasy pełne papryki, których jednak nie jestem zwolennikiem. Są dla mnie zbyt tłuste. Popularnością cieszą się te pokryte pleśnią.

Czesi robią dużo różnych zabijaczkowych pyszności, czyli salcesony (tlačenka), wątrobianki (jítrnice). Jeśli lubicie, można spróbować.

Jeśli jednak przechodzicie obok dobrego sklepu z wędlinami, możecie się tam zaopatrzyć. Osobiście lubię kiełbasę z jelenia z orzechami laskowymi z Lahůdkářství Sváček (Praha ul. Rytířská 528/1, Štefániková 18/25, Budějovická 867/62). W Naše Maso (Praha, Dlouhá 39) dostaniecie dobrą Vysočine, jej cena jednak wynosi prawie 100 Kč za 100 gram. To raj dla mięsnych łasuchów.

Czeskie knedliki

Gotowiec obiadowy w supermarkecie to knedliki. Tradycyjny knedlik bułczany (houskový knedlík) to dodatek do dań jak ziemniaki czy ryż, służy do maczania w sosie czy gulaszu. Jest też wersja smaczniejsza na bazie czeskich rogalików, z pietruszką, czyli knedlík karlovarský.
Knedlik ziemniaczany (bramborový knedlík) to dodatek do dań z zasmażaną kapustą i mięsem.

Gotowe do podgrzania na parze i bardzo smaczne to knedliki z wędzonką (knedlík s úzeným masem). Jest też wersja na słodko z owocowym nadzieniem (ovocný knedlík). Tutaj jahoda = truskawka, borůvky = jagody, meruňky = morelki.

Czeskie pieczywo

Czesi bardzo chętnie jedzą rohliky, czyli rogaliki. Jest to odpowiednik bułek, ale w kształcie palucha. I tutaj uwaga! Jedząc rogalika często go nie rozkrajają, ale na spodnią część nakładają pomazankové maslo i szynkę i tak zaspokajają głód.
Ze słodkich wypieków są tu różne bułki słodkie, najczęściej spotykane to kolače (malutkie kolačky) – okrągłe placki z drożdżowego ciasta z nadzieniem: twarogiem, makiem, jabłkami, powidłami, dżemem.

W pieczywo najlepiej zaopatrzyć się piekarni.

Aby czytać następną część artykułu, musisz mieć ukończone 18 lat. Jeśli tak nie jest, z menu po prawej wybierz proszę inny artykuł na blogu 🙂 Czytając dalej potwierdzasz, że masz 18 lat lub więcej.

Czeski alkohol

Zakończymy trunkami. Te nadają się nie tylko jako prezent z podróży, ale również warto ich spróbować osobiście. Oczywiście wszystko w umiarem.
Mocniejsze alkohole to na przykład znana czeska Becherovka, ziołowy likier o przyjemnym smaku, stosowany jako aperitif. W drinku BETON mieszamy go z tonikiem.

Rum Božkov Tuzemský – to miejscowy rum, który dodawany jest do wypieków. Ale w wersji z cukrem, cytryną i gorącą wodą to fantastyczny rozgrzewający napój na zimowe wieczory, grog. Twardzi mężczyźni potrafią pić go prosto z kieliszka.

Na Morawach pędzone są śliwowice. Najlepsza to ta domowa. Ze sklepu smakuje już inaczej. Najpopularniejsze sprzedawane w sklepach alkohole na bazie śliwek to Žufanek i Jelínek.

Czesi produkują bardzo dużo win, z których są dumni. Pochodzą one przede wszystkim z południowych części kraju, gdzie słońca jest więcej. Przykładowe marki, które znajdziemy w supermarkecie to: Vinium, Motyl, Chateau Valtice, Znovím Znojomo, Velké Pavlovice, Víno Mikulov, Habanské sklepy (mój faworyt z tej listy), Réva Rakvice. Całkiem smaczne wino kupimy już za ok. 100 koron, czyli ok. 17 złotych.

Czeska marka szampanów to Bohemian Sekt.

Bardzo fantastyczne, lekkie i owocowe wina to svatomartinská vína. Tradycja nakazuje, ze można się nimi rozkoszować dopiero od 11. listopada od godziny 11:00. Jeśli przyjeżdżacie do Czech jesienią, na pewno warto zaopatrzyć się w wino św. Marcina oznaczone czerwoną nalepką jeźdźca na koniu (owego świętego właśnie).

Dla wyjaśnienia informacji z etykiety: víno suché to wino wytrawne, víno polosuché – wino półwytrawne, víno (polo)sladké – wino (pół)słodkie.

Tutaj znajduje się lista 100 najlepszych win roku 2018.

Przejdźmy dalej. W naszym koszyku nie może zabraknąć oczywiście czeskiego piwa. O samym piwie zrobię oddzielny film, może napiszę piosenkę i wymyślę wiersz? Zasłużyło na sławę 🙂

Czeskie piwo

Oczywiście najlepsze piwo jest z nalewaka. O tym nie można dyskutować. Potem butelka, na końcu puszka.

Marki z wielkich browarów, które chętnie polecę to Pilsner Urquell, Gambrinus (bardzo dobry zielony Excellent), Kozel, Radegast, Svijany (Svijanský máz). Słodsza wersja to Kozel černý, lubiany przez piękniejszą część społeczeństwa.. Czeska wieść gminna głosi, że rosną po nim piersi. Pilsen i Radegast to piwo pełne goryczki i czeska klasyka.

Warto spróbować różnych specjalnych piw. Moim faworytem z małych browarów (można dostać np. w mniejszych sklepach z serami czy delikatesami) jest piwo Matuška Zlatá Raketa czy California APA (butelka 0,7l – 129 Kč)

Dla piwnych smakoszy warto zaopatrzyć się w zestaw piwnego smakosza. Ukryty na dolnej półce w sklepie i spakowany w karton skrywa w sobie kilka, zazwyczaj 7, różnych piw. Specjałów, nie leżaków. Taki zestaw można też sobie zrobić samemu 🙂

Z plecakiem czy bagażnikiem pełnym czeskich specjalności można wracać do domu. Zazwyczaj wracając z takich smakowych podróży chciałabym być już jak najszybciej w domu abym mogła tego wszystkiego spróbować. A Wy co myślicie o spożywczych zakupach za granicą?

Listę zakupów masz już zaplanowaną. Jakie jeszcze praktyczne informacje mogą Ci się przydać w Pradze:

1. Sprawdź, czego warto spróbować w czeskiej kuchni.
2. Pobierz bezpłatny przewodnik po Pradze, a potem zamów jego następną część, przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„. Kliknij i zamów już dziś!
3. Planujesz sesję zdjęciową w Pradze albo szukasz najpiękniejszych miejsc w Pradze? Zerknij tutaj.

Jeśli jesteś ciekawy praskich aktualności i ciekawostek z Czech, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to mnie niezmiernie cieszy i motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych.

Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie! Masz TikToka? To wpadnij do @ewelina.praga.

Artykuł Co kupić w Czechach? pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

Zabijačka je tu!

Uśmiecha się do mnie wesoła świnka. Chociaż jej jest już chyba wszystko jedno.

Zabijaczka już tu jest. Brzmi strasznie?

W przeciwieństwie do mego czeskiego męża nie jestem miłośnikiem mięsa. Nie lubię podrobów, nie jem ich, mam problem natury psychicznej włożyć wątróbkę do buzi, ale nie jestem też wegetarianinem. Pierwsze moje spotkania z zabijaczką to zabijaczkowa polewka, czyli zupa z krwi z pęczakiem.

Zapoznawcza wizyta u czeskiej rodziny mojego męża była dla mnie stresująca. Dodatkowo fakt bariery językowej na pewno mi nie pomagał. Na wejściu jako wielki specjał była mi podana właśnie zabijaczkowa zupa. Zupa z krwi. Co teraz? Konsternacja. Odmówić będzie niegrzecznie. Rodzina czeka, patrzy, gość z Polski przyjechał, chcieli dogodzić. Połykam pierwszą łyżkę szaroburej brei. Organizm nie współpracuje. Nie o smak chodzi, to moja wyobraźnia działa zbyt intensywnie. Jeśli będę kontynuować, zupę zaraz zobaczymy znowu.

Ładnie odmawiam, tłumaczę się, uśmiecham przepraszająco. Mąż ratuje sytuację i dojada zjada zupę. Idę odpocząć po długiej podróży zanim zejdzie się reszta rodziny oglądać obcokrajowca.

To był nasz początek znajomości z teściową.

Gdy już mieszkaliśmy jakiś czas w Pradze, mąż zaczął w zimowych miesiącach wyszukiwać zabijaczki w okolicy.

Co robić w zimie w Pradze? Zabijačka.

Zabijačka to świniobicie, zabijania świni w celu pozyskania mięsa. Zazwyczaj odbywa się w zimie, od grudnia do marca. Wtedy jest bowiem odpowiednia temperatura do rozpracowania wieprzowych tuszy.

Nie może być zbyt ciepło, aby nie przeszkadzały owady i mięso się nie psuło. Jednocześnie nie może być zbyć zimno, aby rzeźnik był w stanie pracować na świeżym powietrzu i nie odkroił sobie zamarzniętych, skostniałych palców.

W dawnych czasach zabijačka na wsiach to nie tylko sposób na zdobycie pożywienia, ale również towarzyskie spotkanie. Rodzina organizująca świniobicie zapraszała do siebie krewnych i znajomych, aby Ci pomogli w robieniu mięsnych przetworów. W dobrym tonie było przekazać potem pomocnikom wałóweczkę ze świeżych produktów w ramach podziękowanie. Z zabijaczką nierozłącznie kojarzy się kieliszek dobrej, domowej śliwowicy, jako nagroda za ciężką pracę na świeżym powietrzu.

Piwo i śliwowica na zabijaczce w Pradze

W Pradze zabijačka ogranicza się do przygotowania dań z pozyskanego mięsa. Czasem, w miejscu odbywania się zabijaczki, na ulicy wisi wieprzowa tusza na trójnożnym stojaku. Pewnego razu, gdy stałam obok takiego stojaka na zabijaczce w centrum miasta, obok przechodziły turystki z Anglii (sądząc po akcencie). Były w szoku.

Ja na początku też. Ale zabijaczka to również przypomnienie, że mięso nie rośnie na półkach w supermarkecie. Salceson, wątrobianki, kaszanki, kiełbasy, kotlety, golonki, gulasze, głowizna, ozorki, skwarki, które Czesi uwielbiają. Wszystko świeże, podlane kieliszkiem czegoś na rozgrzanie. Zabijaczki kiedyś robiło się przecież na dworze i do tej pory są organizowane na placach czy przed restauracjami. Bywają również nazywane wieprzową ucztą (vepřové hody). Kto lubi, bardzo polecam.

Ciekawostki o zabijaczce

Fragmenty z czeskiej zabijaczki można zobaczyć w filmie Jiřiego Menzla i Bohumila Hrabala Postrzyżyny (Postřižiny).

Na katedrze św. Wita, obok Złotej Bramy, znajduje się mała rzeźba zabijaczki, usosabiająca grudzień (o tym wspominam też w moim przewodniku po Pradze „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„).

Praktyczne informacje:

• Co: Zabijačka, czyli świniobicie
• Kiedy: od grudnia do marca
• Gdzie: cała Czeska Republika

Co może Ci się jeszcze przydać?

1. Pobierz darmowy przewodnik po Pradze. Jego kontynuacją jest przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„, który oprowadzi Cię po najciekawszych miejscach w Pradze, opowie interesujące historie i pozwoli uniknąć turystycznych pułapek! 
2. Parkowanie w Pradze to skarbnica wiedzy o parkowaniu w mieście.
3. Na zabijaczkę warto przyjechać komunikacją miejską, zabijaczka bez 1 piwa i 1 kieliszka śliwowicy jakby się nie liczy.
4. Zanim wybierzesz się na zabijaczkę, sprawdź pogodę w Pradze. Lekkie śnieżenie jest w porządku, gęsty deszcz nie uprzyjemni spożywania dań na dworze.

Jeśli jesteś ciekawy, na jakie imprezy możesz się wybrać w Pradze oraz chcesz wiedzieć więcej o Czechach, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to mnie niezmiernie cieszy i motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych.

Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!

Artykuł Zabijaczki czas czyli zimowy weekend w Pradze pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.

Pakuję starszego syna i idziemy na autobus. Jedziemy na Náplavku, wybrzeże Wełtawy, z którego jest śliczny widok na praski zamek. Nie o widok nam jednak chodzi.

Weekend w Pradze na farmerskich targach

Początek lutego to czas, gdy zaczynają się w Pradze Farmerskie targi, czyli po czesku Farmarské trhy, po prostu cosobotnie targi, gdzie można kupić produkty od lokalnych producentów. Warzywa i owoce, nabiał, mięso, ryby, miód, kubki, wino, jedzenie, paleo pieczywo, lawendowe kosmetyki, kosze z wikliny.

Impreza zaczyna się o 8 rano i kończy o 14.

Jeśli masz jakieś swoje ulubione produkty, warto przyjść wcześniej. Wybieramy się więc na zakupy. Autobus, przesiadka, tramwaj i po 20 minutach podróży jesteśmy na miejscu. Wyprawa autem pewnie zajęłaby nam tyle samo czasu, ale miałabym dodatkowy problem z parkowaniem i musiałabym pakować syna do fotelika, a tego nikt nie lubi, jak on, tak i ja. Zbliżamy się do rzeki i wtapiamy w drugą rzekę, rzekę ludzi żądnych rzeczy i towarów do konsumpcji, chcących kupić i odnieść z targu to, co najlepsze.

Wszędzie kolejki. Bierzemy warzywa, nie jest ich zbyt wiele o tej porze roku. Biorę więc rzepę a syn wybiera gigantyczną pietruszkę. Potem będzie chciał ją zjeść na surowo.

Wyszukuje ulubionego sprzedawcę węgierskich kiełbas i innych południowych przysmaków. Spełniam życzenie męża. 185 Kč za jedną kiełbasę? Dla kogoś, kto bez mięsa mógłby się obejść, cena zaporowa. Pytam, aby się upewnić. Ufff, źle słyszałam. „Tylko” 85 Kč. Wezmę mu jedną. Niech zna me dobre serce.

Węgierskie kiełbaski na farmerskich targach w Pradze

Co jeszcze kupić na farmerskim targu w Pradze?

Następnie szukam bez większych sukcesów pana od miodu i naszych ulubionych „włochatych” kozich serów, jak nazwał je producent. Czy to nie czas narodzin małych koziołków? Chyba tak, bo sprzedawcy nie znajduję. Małe koziołki mają pierwszeństwo w konsumpcji koziego mleka.

Zamiast tego zaopatruję się we włochaty pleśniowy ser z krowiego mleka w popiele. Moja ciekawość jest duża. W domu się okazuje, że ilość goryczki jest jeszcze większa.

Kupujemy też kakaowy serowy torcik na życzenie mojego młodszego zakupowego partnera.

Tulipany na targu w Pradze

Widzę stragan z kwiatami. Taka ilość tulipanów krzyczy, że wiosna zbliża się wielkimi krokami. Zresztą oślepiające słońce tylko potwierdza tę informację. Bierzemy żonkile. W następnych dniach będziemy obserwować, jak rozkwitają po kolei, pączek za pączkiem.

Gulasz, piwo, kawa, wino i hamburgery nad Wełtawą!

Zastanawiamy się nad kawą, o tej porze nie ma nawet wielkiej kolejki.

Mijamy panią sprzedającą gulasz z boczniaków. Zawsze pachnie bosko. Kupię do domu kilka grzybów i postaram się ją podrobić. Może kupię porcję, żeby wiedzieć, jakich smaków szukam?

Na piwo kolejka duża, no ale mają je naprawdę bardzo dobre.

W powietrzu unosi się zapach goździków i cynamonu. Stajemy jednak w kolejce po grzańca, syn sobie zażyczył. Kupuję mu więc napój o nazwie gorące jabłko, które potem przyjdzie mi wypić. Jest bardzo słodkie. Ja nie mogę się powstrzymać i sobie też kupuję, tym razem alkoholowy Merlot z pomarańczą i goździkiem. Jest boski.

Grzaniec na farmerskich targach nad Wełtawą

W międzyczasie syn dojrzał hordy łabędzi i kaczek, wiecznie głodnych i czekających na kawałki strawy. Idziemy oglądać ptactwo rzeczne. – Mamo, mamo, vlák! Widziałaś? Nad nami przejeżdżają pociągi, to mocno już zmęczony most kolejowy łączący dwa brzegi Wełtawy. Na koniec jemy hamburgera i idziemy na tramwaj.

Zmarznięci, z wypchanym plecakiem i brzuszkami, zadowoleni z polowania wracamy do domu.

Praktyczne informacje o targach w Pradze:

• Co: Farmářské tržiště Náplavka
• Gdzie: náplavka Rašínova nábřeží, Praha 2, 120 00 Praha 2
• Kiedy: każda sobota 8-14 (poza zimą)
• Strona WWW: http://www.farmarsketrziste.cz/naplavka

W celach ekologicznych na targach rezygnuje się z plastikowych, jednorazowych opakowań. Jest więc możliwe, że napój możemy zakupić w zwrotnym kubku, za który będzie pobrana kaucja (50 Kč). Można go oddać w tym samym miejscu lub w innym, gdzie sprzedawane są napoje, i otrzymać pieniądze z powrotem. Za kubek, nie za napój 🙂

W Pradze są jeszcze inne targi, na przykład na Kubánském náměstí, Kulaťáku (Vítězné náměstí), czy Chodovské tvrzí, w strefie dla pieszych na Andělu, na Pankracu (przed centrum handlowym Arkády), u stacji metra Háje czy Kobylisy, na Proseku, w Běchovicích, Letňanach, na Jíraku (nam. Jiřího z Poděbrad), Holešovicach, Hostivařu, Karlínie, Radotíne. Łatwo wybrać coś blisko siebie. Przed wybraniem się tam warto sprawdzić, kiedy się odbywają.

Co może Ci się jeszcze przydać w Pradze?

• Jeśli na targ chcesz przyjechać autem, sprawdź jak parkować w Pradze.
• Jeśli jednak naszła Cię ochota na grzaniec albo nie lubisz się głowić, gdzie zaparkować, dowiedz się jak korzystać z komunikacji miejskiej w Pradze.
• Pobierz bezpłatny przewodnik po Pradze, by poznać najważniejsze praskie zabytki. Jego kontynuacją jest przewodnik „Praga. Praktyczny przewodnik na 3 dni. Najciekawsze miejsca„, który oprowadzi Cię po najciekawszych miejscach w Pradze, opowie interesujące historie i pozwoli uniknąć turystycznych pułapek! 

Jeśli jesteś ciekawy, na jakie imprezy możesz się wybrać w Pradze oraz chcesz wiedzieć więcej o Czechach, polub moją stronę na Facebooku. Twoje naciśnięcie przycisku Lubię to mnie niezmiernie cieszy i motywuje mnie do pracy. Dziękuję! Zajrzyj też na Instagram do Bardzo Fantastycznej Pragi i dodaj mój profil do Obserwowanych.

Do zobaczenia na Facebooku i Instagramie!

Artykuł Weekend w Pradze: targi na Náplavce. pochodzi z serwisu Ewelina Knotek.